 |
| Deutsch |
Aktivitäten und Mitteilungen ::
»
Lasst uns gemeinsam den Widerstand gegen die Diktatur intensivieren
» Ein trauriger Verlust für die iranische Gemeinde – Rosa Heinz ist verstorben » Wieder Hinrichtungen im Iran » Protest anlässlich des Besuches des iranischen Außenministers Mottaki in Wien » Warum wir Heinz Fischer wählen?
:: فيلم و ويديو
:: ديدگاهها
یک سالگی جمعیت ما
مسیر حرکت برای ما روشن بود . چهار پرنسیپ را ، یعنی حقوق بشر ، دمکراسی و قواعد دموکراتیک، عدم خشونت و باز تولید همبستگی ملی را سر لوحه فعالیت هایمان قراردادیم. جمعیت مان را نهادی مستقل اعلام نمودیم و به این رهنمود داهیانه هانا آرنت وفادار ماندیم که نوشت " سیاست باید قلمرو انسان های آزاد باشد تنها در این صورت است که سیاست حوزه اصیل عمل انسانی خواهد ماند"( میان گذشته و آینده). با آگاهی به این موضوع که اعتماد یک مفهوم بنیادی در کنش سیاسی است، با توجه به شناخت اندک از یکدیگر ما به هم اعتماد کردیم، زیرا می دانستیم که اعتماد به یکدیگر شرط تشکیل روابط ثانوی یعنی یافتن هدف مشترک و روش مشترک می باشد. برای قاعده مند ساختن یک ساختار حس اعتماد امری ضروری است.
محدودیت نتیجه معکو س به بار می آورد
میشايیلا کامپکل در گفتگو با نواندیش دینی اشکوری در باره امکان تغییر و رفرم در ایران و این که بین قدغن کردن حجاب و بمب گزاری چه ارتباطی وجود دارد مترجم: ژاله گوهری
حسن یوسفی اشکوری در گفتگو با استاندارد آن لاین میگوید : چگونه ممکن است که کسانی که سخن از دموکراسی و حقوق بشر میرانند برای مسائل کاملا خصوصی اشخاص این گونه حکم صادر کنند . اشاره وی به تحریم حجاب در بلژیک است اینگونه اقدامات همواره نتیجه عکس به بار آورده اند . او در رابطه با ایران از نشان های پیشرفت، حرکت به سوی مردم سالاری و نواندیشی در اسلام سخن میگوید .این نواندیش دینی از ۲۰۰۵ به بعد در مهاجرت بسر میبرد و فعلا در ایتالیا زندگی می کند. پیش از آن چهار سال در زندان بوده یک دادگاه ویژه روحانیت او را ابتدا محکوم به اعدام نمود. این حکم در مرحله بعدی به حبس تبدیل شد . استدلال جرم این بود که اشکوری در سال ۲۰۰ در کنفرانس مربوط به ایران در برلین از رژیم بطور انتقادی سخن رانده و ضمنا بیان نموده که در اسلام حجاب اختیاری میباشد.
میراث گذشته و مسیر آینده
لذا مهمترین وظیفه لحظه فعلی، تکوین و توسعه جامعه مدنی مهاجرین در کشور میزبان است و این مسئله بدون شرکت فعال در پروسه زندگی روزمره در ابعاد فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی و غیره ممکن نیست. اینکه آیا مناسبات جامعه مدنی مهاجرین ایرانی در کشور های مختلف در آینده با هم چگونه شکل خواهد گرفت موضوع تحقیقی بسیار وسیعی خواهد بود.
|
|
